Over chaos en rust - einde

We zijn weer enkele weken verder en de examens komen stilletjes dichterbij. Ken je dat, dat het lijkt alsof die periode nog ver weg is, maar eigenlijk begin je al over 3 weken? Ja, dat dus. Maar ik maak me geen zorgen. In dit blogbericht schrijf ik over waarom ik al stop met deze reeks. Oei.

Toen ik de reeks 'Over chaos en rust' wilde beginnen, voelde ik me daar erg goed bij. Na het schrijven van deel één kreeg ik ook veel positieve reacties, dat deed me goed. Ik ben deze blog uiteindelijk begonnen om kwetsbaarheid bespreekbaar te maken. Maar álles op tafel gooien, dat was me net een brug te ver. En dat is ook waarom ik zo lang heb gewacht met dit deel te schrijven. Het is een beetje belachelijk, ik weet het. Een reeks die bestaat uit een begin en een einde. Maar uiteindelijk bepaal je dat toch zelf, wat er tussen een begin en een einde zit. En bij mij was dat een adempauze. En weet je wat het ook is, ik voel me veel beter. En als ik dan schrijf over die negatieve gevoelens, rakel ik dat weer op. En dat wil ik gewoon niet. Als het goed gaat, mag ik dat ook gewoon accepteren. Het is tijd om te focussen op examens en dingen die me gelukkig maken.

Saar out (voor deze reeks) ✌️