Over empathie
- 16 dec 2020
- 2 minuten om te lezen
Ik ken veel mensen met een groot empathisch vermogen. Maar ook een aantal mensen zonder enig empathisch vermogen. En laat die mensen nu net de mensen zijn die het dichtst bij mij staan. Het is niet makkelijk. Het gevoel hebben dat je niet goed genoeg bent, of nooit hard genoeg je best hebt gedaan, terwijl je weet dat dat wel zo is. Het is niet makkelijk om rekening te houden met mensen die geen rekening houden met jou. Maar ik heb geleerd dat dat de gang van zaken is. Zo werkt het leven gewoon, denk ik. Toch had ik het graag anders zien verlopen. Dan zag mijn leven er nu helemaal anders uit, waarschijnlijk.
Sommige mensen hebben gewoonweg geen empathie, en daar zou ik mij bij moeten neerleggen. Maar als die mensen je nauw aan het hart liggen, is dat enorm moeilijk. Mensen zonder empathisch vermogen zijn ook vermoeiend. Ze zijn ook vaak egoïstisch. Maar ze zullen je altijd blijven zeggen dat alles wat ze doen, voor jou is. Maar ik zie dat dat niet zo is. Ze denken enkel aan zichzelf, en ik heb beslist dat ik dat vanaf nu ook ga doen. Omdat ik ook eens aan mezelf mag denken. Ik moet niet leven naar iemand anders’ verwachtingen.
Rekening houden met elkaar is voor mij een van de belangrijkste waarden die voortvloeit uit respect. Ik neem nooit voornemens voor het nieuwe jaar, maar dit jaar ga ik het toch doen. Ik wil mij in 2021 enkel nog omringen met mensen waarmee ik rekening houd, die ook rekening houden met mij. Mensen waar ik voor klaarsta, die ook voor mij klaarstaan. Mensen die écht belang hechten aan mij. Mensen die begrip kunnen opbrengen. Mensen die niet enkel aan zichzelf denken. Mensen die mij niet constant een schuldgevoel geven. Mensen waar ik wél goed genoeg voor ben.
Banden zullen waarschijnlijk breken, en andere banden zullen ontstaan. Maar ik, ik mag ook eens egoïstisch zijn.
Opmerkingen