Voor bomma en bompa

Er zijn tijdens deze lockdown niet veel mensen die ik mis. Dat klinkt raar, want ik zie bijna niemand, maar toch is het zo. Hetgeen dat ik het meest mis, is langsgaan bij mijn bomma en bompa, die aan de zee wonen. Vroeger ging ik elke vakantie een week of langer logeren bij hen. Toen ik ging verder studeren is dat geminderd, omdat ik minder vakanties had, en nu is het volledig weggevallen.

Het laatste weekend van de zomervakantie ben ik nog langs geweest, en dat waren drie van de leukste dagen van het hele jaar. Ik weet dat ik niet te klagen heb, als het dat maar is dat ik mis. Maar toch vind ik het jammer. Mijn grootouders zitten daar goed, maar ze missen hun kleinkinderen. Dat vertelde mijn bomma mij onlangs, tijdens een FaceTime-gesprek. Want dat kan ze sinds twee jaar ongeveer, FaceTimen. Ze vertelde me dat ze het volk in huis mist. Ik zou zo graag de trein nemen en naar hen toe gaan. De reis duurt bijna vier uur, maar dat heb ik er met veel plezier voor over.

Ik heb het geluk dat mijn grootouders met bomma’s smartphone aan de slag kunnen. We wisselen foto’s uit, sturen emoji’s, en af en toe gebeurt het dat bomma een bericht verstuurt met ‘vuurwerk’. Dan vraag ik: “Was dat per ongeluk?” En dan antwoordt zij: “Dat is een gewild ongelukje.” Heerlijk.

Ook al kunnen we ons behelpen, ik zou ze graag toch in levende lijve zien. Samen pistolets eten, daarna soep, dan cake met koffie, vervolgens bij de aperitief toastjes en daarna gaan uit eten óf vijf van haar zelfgemaakte garnaalkroketten verorberen. Want zo gaat het daar, je eet de hele dag door. En geen één moment sla ik over.

Mijn bompa is een rustige man. In de winter puzzelt hij graag. De puzzels liggen altijd onder de mat in de living. Als we als kind iets te wild speelden, en over de mat uitgleden, waren we doodsbang dat de we de puzzel vernield hadden. Het is winter. Hij puzzelt dezer dagen ’s avonds. Hij steekt dan het haardvuur aan. Ik vind het jammer dat ik er niet bij kan zijn.

Maar, lieve bomma en bompa, vanaf dat het weer mag, kom ik weer graag de hele dag door eten.